مسئولیت حقوقی دیدگاه در فضای مجازی

امتیاز: ۸ شخص ناشناس دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۲:۰۳ دیدگاه‌ها ۱ حامد رمضانیان منبع

شخص ناشناس می‌نویسد:

نویسنده‌ی یک متن در فضای اینترنت، علاوه بر مسئولیت نوشته خود، آیا نسبت به دیدگاه‌ها و نظرات دیگر کاربران مسئول است یا نه؟ من گمان نمی‌کنم پاسخ ساده باشد و بتوان به راحتی گفت که دیدگاه را دیگری نوشته است و نویسنده‌ی متن سراسر مبراست.
اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد تفاوت بین دیدگاه و سخن است. سخن به معنای کلامی که از دهان خارج شده است و دیدگاه نوشته‌ای است که زیر یک خبر یا نوشته وبلاگی یا نوشته‌ای در یکی از جوامع مجازی نوشته می‌شود. این تفاوت را معنا یا ساختار زبانی ایجاد نمی‌کند، بلکه ماندگاری و یافتن مخاطبین جدید است که میان این دو مرزبندی می‌کند. صدایی که از دهان خارج می‌شود، شنیده می‌شود و محو می‌شود. اما دیدگاه می‌ماند و چشم‌های جدیدی آن را می‌شنوند. یعنی دیدگاه دو مرحله دارد، مرحله نوشتن که به مثابه گفتن است و مرحله ماندگاری. دیدگاهی را که من ده سال پیش نوشته‌ام، هنوز خوانده می‌شود.
نظر شما دربارهٔ این موضوع چیست؟


حس همکاری در پروژه‌های آزاد در ایران

امتیاز: ۱۷ حامد رمضانیان سه‌شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۹:۵۹ دیدگاه‌ها ۱۱ حامد رمضانیان منبع

حامد رمضانیان می‌نویسد:

در سایت آزادراه، علی حسینی دربارهٔ انگیزهٔ افراد در جامعهٔ نرم‌افزار آزاد می‌نویسد:
«عاملی که بیشتر از ثروت در مردم انگیزه ایجاد می‌کند آزادی آن‌ها در انتخاب مسیر حرکت است. آن‌ها علاقه دارند که با مدیریت ایده‌هایشان را به یک چیز ارزشمند تبدیل کنند.»
در ادامه جامعهٔ آزاد را زیبا تعریف می‌کند:
«در جامعه ما حکومت واضحی وجود ندارد و کل جامعه بر پایه فلسفه ساده‌ای شکل گرفته که در آن همه چیز باید برای اصلاح و بررسی آزاد باشد. چنین آزادی اجازه دامنه گسترده‌تری از همکاری و توسعه ایده‌ها را از طریق درک متقابل به ما ارائه می نماید. این فراخ بالی همچنین باعث همکاری مردمانی با ایدئولوژی و ایده‌های مشابه از سراسر جهان می‌شود.»
در آخر این مقاله دربارهٔ مخالفت‌ها صحبت می‌کند که به نظر من در ایران این مخالفت‌ها بسیار زیاد است و حس همکاری و ایجاد یک پروژه و رساندن آن به مرحلهٔ تولید در ایرانیان بسیار کم است به‌طوری که می‌بینیم نسبت به سایر کشورها ما ایرانیان در پروژه‌های جهانی جایگاهی به آن‌صورت نداریم.
به نظر شما این می‌تواند ناشی از چه چیزی باشد که حس همکاری و مشارکت ایرانیان در توسعهٔ نرم‌افزارهای آزاد این‌قدر پایین است؟ آیا می‌توانیم این را به حساب غرور و شاید احساسی بودن ایرانیان بگذاریم؟