معاون اول رئیس جمهور ایران: در جهت توسعه بخش IT در کشور اقدام می‌کنیم

امتیاز: ۱۸ مهدی عطائیان سه‌شنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۲ - ۲۰:۲۱ دیدگاه‌ها ۳ ArashM منبع

مهدی عطائیان می‌نویسد:

اسحاق جهانگیری معاول اول رئیس جمهور ایران در صفحه فیس بوکش گزارش جلسه مشترکش با دکتر واعظی وزیر ارتباطات و فن‌آوری اطلاعات و معاونین دولت در زمینه ICT کشور را منتشر کرده است. در این پست فیس بوک اطلاعات جالبی وجود دارد که لزوم توسعه (و یا جلوگیری نکردن از توسعه!) بخش IT بوسیله دولت را یادآوری می‌کند. آقای جهانگیری به این نکات اشاره کرده:

- هر دلار سرمایه گذاری در باندپهن ده دلار بازگشت دارد.
- توسعه باند پهن در اروپا می‌تواند تا سال ۲۰۱۵ یک میلیون شغل و ۸۵۰ میلیارد یورو درآمد کسب کند.
- در هر ۶۰ ثانیه بیش از ۶۰ وبلاگ ایجاد و بیش از ۱۶۸ میلیون ایمیل ارسال می‌شود.
- سهم بخش ICT از اقتصاد جهانی برای سال ۲۰۱۲ حدود ۲۶۵۹ میلیارد یورو بوده است.
- در دنیای کنونی که منابع محدود است و بهره وری کلید توفیق دولتها است این امکان بالقوه وجود دارد که ۴۰ درصد بهره وری از محل توسعه IT محقق شود.
- در شرایطی که ما ۱۴ همسایه داریم و هشت نوع فیبرنوری از بستر خلیج فارس عبور می‌کند ایران استعداد هاب منطقه شدن در زمینه IT را دارد.
- فعلا در زمینه ICT در منطقه رتبه ۱۵ را داریم.

جهانگیری همچینین گفته که دولت تصمیم دارد برنامه‌های زیر را اجرایی کند:

- اول اینکه مسئله ICT را جدی دنبال و بعنوان یکی از پروژه‌های اصلی دولت در دستور کار قرار دهد.
- از موقعیت جغرافیایی کشور استفاده کند و برنامه ای جدی برای ترانزیت ارتباطات تنظیم کند.
- شرایط مناسب برای اشتغال نیروهای متخصص خود را به نحوی فراهم کنید که آنهایی که خارج از کشور هستند هم به کشور بازگردند.


حس همکاری در پروژه‌های آزاد در ایران

امتیاز: ۱۷ حامد رمضانیان سه‌شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۹:۵۹ دیدگاه‌ها ۱۱ حامد رمضانیان منبع

حامد رمضانیان می‌نویسد:

در سایت آزادراه، علی حسینی دربارهٔ انگیزهٔ افراد در جامعهٔ نرم‌افزار آزاد می‌نویسد:
«عاملی که بیشتر از ثروت در مردم انگیزه ایجاد می‌کند آزادی آن‌ها در انتخاب مسیر حرکت است. آن‌ها علاقه دارند که با مدیریت ایده‌هایشان را به یک چیز ارزشمند تبدیل کنند.»
در ادامه جامعهٔ آزاد را زیبا تعریف می‌کند:
«در جامعه ما حکومت واضحی وجود ندارد و کل جامعه بر پایه فلسفه ساده‌ای شکل گرفته که در آن همه چیز باید برای اصلاح و بررسی آزاد باشد. چنین آزادی اجازه دامنه گسترده‌تری از همکاری و توسعه ایده‌ها را از طریق درک متقابل به ما ارائه می نماید. این فراخ بالی همچنین باعث همکاری مردمانی با ایدئولوژی و ایده‌های مشابه از سراسر جهان می‌شود.»
در آخر این مقاله دربارهٔ مخالفت‌ها صحبت می‌کند که به نظر من در ایران این مخالفت‌ها بسیار زیاد است و حس همکاری و ایجاد یک پروژه و رساندن آن به مرحلهٔ تولید در ایرانیان بسیار کم است به‌طوری که می‌بینیم نسبت به سایر کشورها ما ایرانیان در پروژه‌های جهانی جایگاهی به آن‌صورت نداریم.
به نظر شما این می‌تواند ناشی از چه چیزی باشد که حس همکاری و مشارکت ایرانیان در توسعهٔ نرم‌افزارهای آزاد این‌قدر پایین است؟ آیا می‌توانیم این را به حساب غرور و شاید احساسی بودن ایرانیان بگذاریم؟